بیوگرافیشاعران

حسین منزوی | بیوگرافی حسین منزوی

حسین منزوی شاعر ایرانی در اولین روز از مهرماه سال 1325 به دنیا آمد و در 16 اردیبهشت ماه سال 1383 درگذشت.در بخش کلاسیک او اولین برگزیده اولین جشنواره بین‌المللی شعر فجر بود.

او در سرودن ترانه،شعر نیمایی و شعر سپیدا مهارت‌هایی را داشت اما او را به عنوان یک شاعر غزل سرا می‌شناسند.

زندگی نامه حسین منزوی

او زاده استان زنجان است و در یک خانواده فرهنگی چشم به جهان گشود. پدر او به زبان ترکی شعر می‌سرود و محمد نام داشت. از دبستان تا زمان دریافت دیپلم تحصیلی خود، در محل اقامت خود،زنجان، مشغول به تحصیل بود.

دیپلم خود را از دبیرستان صدر جهانِ زنجان دریافت کرد. پس از اخذ دیپلم ، در سال 1344 موفق به وارد شدن به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گشت. پس از مدتی این رشته را رها کرد و مشغول تحصیل در رشته جامعه‌شناسی گشت.این رشته را نیز همانند رشته قبلی خود ناتمام گذاشت.

در سال ۱۳۵۰ با همکاری انتشارات بامداد نخستین دفتر شعرش حنجره زخمی تغزل را منتشر کرد. این مجموعه باعث گردید وی به‌عنوان بهترین شاعر جوان دوره شعر فروغ انتخاب شود. پس از آن وارد رادیو و تلویزیون ملی ایران شد و فعالیت خود را در گروه ادب امروز همراه با نادر نادرپور شروع کرد.

حسین منزوی هم در ترانه‌سرایی فعالیت‌هایی نیز داشت، منزوی در ترانه‌هایش هم به مانند اشعارش نگاه و توجه اصلی‌اش به عشق است و به قول خودش عشق هویت اصلی آثارش است.

او در سال ۱۳۵۴ ازدواج کرد، پس از 4 سال ازدواجش دوام زیادی نداشت و به جدایی منجر شد. حاصل این ازدواج دختری به نام غزل است.

در سال‌های اخر عمر خویش به زنجان بازگشت و سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال 1383 بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران  دار فانی را  وداع گفت. سرانجام در کنار پدرش در زنجان به خاک سپرده شد.

آثار حسین منزوی

  • با عشق در حوالی فاجعه، مجموعه غزلی سروده شده از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۲
  • این ترک پارسی‌گوی (بررسی شعر شهریار)
  • از شوکران و شکر، مجموعه غزلی سروده‌شده از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۶۷
  • با سیاوش از آتش (گزیده اشعار به انتخاب خود شاعر)
  • از ترمه و تغزل، گزیده اشعار، ۱۳۷۶
  • از کهربا و کافور
  • با عشق تاب می‌آورم، شامل اشعار سپید و آزاد سروده شده از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۷۲
  • به همین سادگی (مجموعه شعرهای سپید)
  • این کاغذین جامه، مجموعه برگزیده اشعار کلاسیک
  • از خاموشی‌ها و فراموشی‌ها
  • حنجرهٔ زخمی تغزل، دفتری از شعرهای آزاد و غزل‌های سروده شده از ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۹
  • مجموعه اشعار حسین منزوی، انتشارات آفرینش و نگاه، ۱۳۸۸
  • حیدر بابا، ترجمه نیمایی از منظومه «حیدر بابایه سلام» سروده «شهریار»
  • دومان شامل اشعار ترکی حسین منزوی

 

نقش منزوی، در زنده کردن غزل معاصر، چشمگیر  بسیار داشت و حتی بعضی از منتقدان کار او را انقلابی در غزل امروز می‌دانند.

نمونه ای از غزلیات

از مشهورترین غزل‌های او، شعر ماه و پلنگ است که در زیر می‌خوانید:

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود             … و ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من – دل مغرورم – پرید و پنجه به خالی زد            که عشق – ماه بلند من – ورای دست رسیدن بود

گل شکفته! خداحافظ اگر چه لحظهٔ دیدارت            شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری          که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن بود

اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود

شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من فریبکار دغل‌پیشه بهانه‌اش نشنیدن بود

چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم           تمام عمر قفس می‌بافت ولی به فکر پریدن بود

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا